Ζούμε καταστάσεις που εύκολα θυμίζουν επεισόδια από κάποια σειρά στο “Netflix”.
Η εποχή του κορωνοιού θα μας μείνει σίγουρα αξέχαστη για πολλούς λόγους…..
Μερικοί από αυτούς είναι η κλεισούρα του σπιτιού, η “κλεισούρα” γενικότερα αλλά και η απραγία και ο άπλετος ξαφνικά ελεύθερος χρόνος μέσα στο σπίτι μετά από μία ζωή σε τρελούς ρυθμούς.
Εγώ προσωπικά πέρασα διάφορα στάδια. Είμαι γυμνάστρια και η ζωή μου προ-κορωνοιού πλέον φαντάζει ακατόρθωτη. Πρωινό ξύπνημα από τις 7 και τρέξιμο από γυμναστήριο σε γυμναστήριο όλη μέρα έως το βράδυ, με ένα διάλειμμα 2-3 ωρών το μεσημέρι. Πότε και πώς προλάβαινα να κάνω τις δουλειές του σπιτιού, τα ψώνια αλλά και το καθημερινό μαγείρεμα ούτε που θυμάμαι.
Στην αρχή λοιπόν άρχισα να κοιμάμαι πολύ…. πολλές ώρες… και το μεσημέρι! Ξαφνικά άρχισα να συνειδητοποιώ πως ήμουν στη κουζίνα το περισσότερο χρόνο της ημέρας. Επιτέλους μπορούσα να ασχοληθώ καλύτερα με τη διατροφή μας. Όταν όμως οι μέρες κυλούσαν, η μαζεμένη κούραση περνούσε και η συνειδητοποίηση της κατάστασης μεγάλωνε, σειρά είχε το άγχος και ο φόβος…. Πώς θα το ξεπερνούσαμε όλο αυτό; Με τί κόστος;
Δυστυχώς η ψυχολογία μου άρχισε να πέφτει και μαζί της να παρασύρει τα πάντα. Πόσο εύκολο ήταν να ξεσπάσω στο φαγητό μιας και είχα χρόνο και να πάω να ψωνίσω (το οποίο από ένα σημείο και μετά ήταν και είναι η μόνη έξοδος από το σπίτι) και να μαγειρέψω ό,τι μου κατέβαινε στο μυαλό. Αλλά και να μην είχα όρεξη να ασχοληθώ, πάντα υπήρχε η διάθεση να γυρίσω από το σούπερ μάρκετ με γεμάτες σακούλες από junk food και να αράξω στο καναπέ μπροστά στη τηλεόραση για μαραθώνιο σειρών ή ταινιών και συνεπώς και απίστευτη κατανάλωση ακατάλληλων τροφών.
Δεν άργησε να ανέβει η ζυγαριά μιας και έτρωγα παραπάνω και δεν γυμναζόμουνα πλέον πολύ. Αυτό βέβαια έριξε κι άλλο την ψυχολογία μου. Ξαφνικά βρέθηκα -ποιός εγώ- να πρέπει να προσέξω τη διατροφή μου σε μια εποχή που δεν μπορούσα να δουλέψω για να ξεχαστώ, ήμουν συνέχεια στο σπίτι (άρα και κοντά στη κουζίνα), με τρελό άγχος για το τί συμβαίνει στον κόσμο και πώς θα επιβιώσουμε.
Πόσο δύσκολο ήταν όμως να αντιδράσω σε όλο αυτό! Μόνο εγώ το ξέρω.
Ζορίστηκα πάρα πολύ αλλά αποφάσισα να μην το βάλω κάτω. Άρχισα να βάζω μικρούς στόχους όπως το να γυμνάζομαι έστω και λίγο αλλά πιο συχνά όσο βαρετό κι αν μου φαινόταν. Ήταν δύσκολο, πολύ δύσκολο! Γιατί στο μυαλό μου είχα το πως ήμουν παλιά και όχι το πόσο χάλια ένιωθα τώρα. Αυτό αμέσως με βοήθησε να μειώνω τα λάθος διατροφικά ξεσπάσματα όπως και το να μην ψωνίζω τροφές τις οποίες δεν έπρεπε να φάω. Σιγά σιγά το γύρισα και ακόμα προσπαθώ να το διατηρήσω γιατί έτσι μόνο άρχισε να φτιάχνει και η ψυχολογία μου. Φροντίζοντας με, παρέχοντάς μου ό, τι καλύτερο σε διατροφή μπορώ, εκμεταλλευόμενη το χρόνο που πλέον διαθέτω.
Το ξέρω είναι πολύ δύσκολο. Όλα είναι δύσκολα! Αλλά πρέπει να αντιδράσεις αλλιώς δε βγαίνει πουθενά! Είναι πολύ εύκολο να παρασυρθείς, να παραιτηθείς αλλά το μόνο σίγουρο είναι πως δεν θα νιώσεις καλύτερα παρά μόνο αν αρχίσεις να αγαπάς περισσότερο τον εαυτό σου και να εκμεταλλευτείς τα όσα θετικά στοιχεία μπορείς να ξεχωρίσεις από τις συνθήκες τις οποίες ζούμε.
Ξεκίνα λοιπόν να περπατάς 3 φορές την ημέρα. Και να μην σου βγουν 3 δεν πειράζει αλλά ο στόχος να είναι το 3, να αυξήσεις τις καύσεις που κάνεις καθημερινά. Κι αν το περπάτημα είναι γρήγορο ή μπορεί να εξελιχθεί σε τρέξιμο, ακόμα καλύτερα. Μία βολική λύση είναι να δεσμευτείς να το κάνεις με κάποιο φίλο ή φίλη σου ώστε να παρασύρει ο ένας τον άλλο.
Αυτό αμέσως θα σε βοηθήσει να φτιάξεις τη διατροφή σου και μιας και δεν υπάρχει η δικαιολογία του “δεν προλαβαίνω”, ασχολήσου και μάθε να μαγειρεύεις υγιεινά. Δεν είναι κάτι δύσκολο, ούτε απαραίτητα χρονοβόρο. Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο καλά θα αρχίσεις να νιώθεις μόλις κάνεις αυτά τα 2 “δωράκια” στον εαυτό σου.
Δεν μπορώ να σκεφτώ καλύτερο τρόπο για να περάσει αυτή η δύσκολη περίοδος που διανύουμε. Σίγουρα υπάρχουν κι άλλοι τρόποι γι’αυτό φρόντισε να βρεις αυτούς που σε εκφράζουν!
Θάλεια Σπανού
Personal Trainer, Pilates instructor, Group Fitness instructor
