Υπάρχουν πολλά είδη Φωτογραφίας. Για την ακρίβεια, φωτογράφισης.
Η διαδικασία της φωτογράφισης “κάνει τη διαφορά” στους φωτογράφους. Το νόημα πίσω υπό το οποίο έχουν ερωτευτεί τη διαδικασία. Ας μην ξεχνάμε … η Φωτογραφία ήταν Ζωγραφική και έγινε Απεικόνιση, έτοιμη Εικόνα και αναπαραγωγή αυτής. Δεν δημιουργεί περιεχόμενο, το βρίσκει έτοιμο. Δημιουργεί, όμως, εικόνες. Το κίνημα των Εικονιστών έχει διατηρηθεί στο σήμερα.
Κατά τους αιώνες, η Τέχνη της Φωτογραφίας, δεν ήταν δεδομένη, δεν ήταν ένα επάγγελμα το οποίο βελτιώθηκε προς τον 21ο αιώνα. Μετουσιώθηκε σε επάγγελμα, εξελίχθηκε σε επάγγελμα ανά εποχή και κοινωνία. Ο φωτογράφος σήμερα, μπορεί και δημιουργεί “ατμόσφαιρα” στην ήδη υπάρχουσα όρασή του, σε αυτό που ήδη βλέπει εξωτερικά από εκείνον. Έχει σταματήσει να “φαντάζεται” γραμμές και σκιάσεις και να προσπαθεί να μιμείται τη Φύση.
Η “ατμόσφαιρα” που δημιουργείται νοητικά και συναισθηματικά σε ένα κλειστό ή και ανοιχτό περιβάλλον από πριν, λοιπόν, βοηθά την όραση να εστιάζει συνεχώς στο “κάτι παραπάνω” από ένα απλό κάδρο, μια στεγνή απεικόνιση της εξωτερικής πραγματικότητας. Ειδικά για τους φωτογράφους του δρόμου (Street Photography), στους οποίους και ανήκω ερασι-τεχνικώς, η “ατμόσφαιρα” σχετίζεται ποικιλοτρόπως κάθε φορά με το εξωτερικό περιβάλλον, δεν προσδιορίζεται ως μία διαδικασία αυτονόητη ή και έτοιμη, διότι αυτό το “κάτι παραπάνω” εντοπίζεται σε πολλές εκφάνσεις της καθημερινής ζωής στην πόλη. Και η ζωή στην πόλη, διακρίνεται για την ταχύτητα, για τα γκρι, για τα μεγάλα κτίρια, τους ανθρώπους εν κινήσει …
Πώς ο φωτογράφος δρόμου στέκεται ως ύπαρξη απέναντι – κοντά – εντός – δίπλα σε αυτά τα στοιχεία; Το υποκειμενικό στοιχείο παίζει καθοριστικό ρόλο στο λεγόμενο “κλικ”. Δεν ομιλούμε για αντικειμενικό στοιχείο και φωτορεπορτάζ ή για απλή καταγραφή και συλλογή στοιχείων (visual data). Μιλάμε για μία “ατμόσφαιρα” που δίνεται απλόχερα στους δρόμους και αναλόγως το βίωμα ή και την παρουσία στη ζωή, ο φωτογράφος έχει ή δεν έχει την αντιληπτική ικανότητα από την όρασή του, να δημιουργήσει μία εικόνα.
Είμαι εδώ για να δημιουργώ τέτοιες εικόνες, καθώς είμαι ερασιτέχνης* στην ίδια τη ζωή.
*Η λέξη μαρτυρείται από το 1887. Αυτός που ασχολείται με κάτι από ευχαρίστηση, όχι επαγγελματικά ή με σκοπό το οικονομικό κέρδος.
Κωνσταντίνα Μ. Κωνσταντίνου
