Πόσες φορές έχουμε διαβάσει ή έχουμε ακούσει ότι μέσα από
τα προβλήματα ή τις δυσκολες καταστάσεις γινόμαστε πιο δυνατοί;
Πόσο μάλλον όταν το έχουμε βιώσει…
Αντιμετωπίζοντας κάτι δυσάρεστο και ειδικά όταν δεν έχουμε καν
προβλέψει, μπαίνουμε τις περισσότερες φορές σε άμυνα και όπως λένε
‘μπήκες στο χορό, θα χορέψεις’.
Λειτουργεί ένας περίεργος μηχανισμός που αλλάζει την καθημερινοτητά
μας και την δημιουργεί εκ νέου και μάλιστα τόσο αυτοματοποιημένα
που το αντιλαμβανόμαστε μόνο όταν κάτσουμε και το σκεφτούμε.
Μετά βέβαια δεν ξέρω πως βγαίνουμε απο αυτό.
Είναι πολύ διαφορετικό για τον καθένα.
Κάποιες φορές στα ‘σκάει’ εκεί που δεν το περιμένεις, εκεί που νομίζεις
ότι έχεις ξεπεράσει, έχεις ξεχάσει και έχεις προχωρήσει…
Αλλά τίποτα δεν φεύγει αν δεν το δουλέψουμε. Μένει εκεί, στέκεται και
περιμένει την κατάλληλη στιγμή που θα είσαι αδύναμος.
Κι όμως μέσα απο τις αδυναμίες μας γινόμαστε πιο δυνατοί.
Και αυτό ισχύει. Πραγματικά ισχύει.
Γιατί πραγματικά έχουμε διασχίσει τον περισσότερο δρόμο.
Τις αδυναμίες μας τις έχουμε δει, τις γνωρίζουμε και τις αγκαλιάζουμε.
Και αυτό είναι που μας κανει πιο δυνατούς να αντιμετωπίσουμε την
επόμενη ή την επικείμενη δοκιμασία που θα βρεθεί στον δρόμο μας
και έχουμε ήδη εκπαιδευτεί.
Αν το πιστέψουμε φυσικά σαφώς είναι πολυ καλύτερα!
Γιατί σε όλο αυτό η πίστη είναι το πιο σημαντικό.
Να μην αφήσουμε εν λευκώ να ‘πέσουμε’ στην παγίδα της παράδοσης.
Είναι πολύ εύκολο κάποια αδυναμία μας να μας διαλύσει αντί να μας
δυναμώσει. Πρέπει λοιπόν να βρούμε τον τρόπο να την εκμεταλλευτούμε
προς όφελος μας γιατί είναι δική μας και μας δείχνει πως μπορούμε
να εξελιχθούμε μέσα από αυτό που ζούμε. Αυτό πρέπει να κρατήσουμε.
Πως την αδυναμία να την κάνουμε δύναμη.
Άννα Νικολέτου
